donderdag 31 december 2015

Hoe goed scoort godsdienst als filosofisch model ?

In een zeer bekijkenswaardig YouTube filmpje "Is Philosophy Stupid ?" geeft dr. Richard Carrier een overzicht van wat filosofie inhoudt. Schematisch (http://www.richardcarrier.info/IsPhilosophyStupid-sansanimations.pdf) :


In deze blog wil ik nagaan hoe "goed" godsdienst scoort op elk van deze 6 disciplines.

Epistemologie :
Epistemologie is de studie van hoe men tot kennis komt. In de wetenschap gebeurt dit o.a. door de empirische methode en logica. In godsdienst gebeurt dit op basis van "geloof", dat geen enkele verdere verantwoording vergt.  Als epistemologisch middel dus zeer discutabel. Score : 1/10.

Wetenschappen :
Onder "Physics" in het schema moeten àlle wetenschappen worden verstaan, zowel de alpha- als de beta-wetenschappen. "Physics" is in die zin de studie van de in de realiteit ("natuur") waargenomen fenomenen. Een wetenschappelijke theorie voldoet aan heel strenge criteria. Zo verklaart het op een consistente manier natuurkundige fenomenen, kan onafhankelijk getest worden, en doet betrouwbare voorspellingen over toekomstige fenomenen van het studie-object. Type-voorbeelden zijn Einstein's Algemene RelativiteitsTheorie en Darwin's Evolutie-Theorie, maar er zijn er legio. Godsdienst verklaart NIET op consistente wijze de realiteit, kan NIET onafhankelijk getest worden en doet GEEN betrouwbare voorspellingen. Als wetenschap is de score van godsdienst een dikke 0/10.

Metafysica :
Dit woord heeft een breed spectrum van betekenissen. In oorsprong betekende het gewoon : de studies van Aristoteles die nà (achter=meta) zijn studie over Fysica kwamen. In bepaalde contexten heeft het meer een mystieke betekenis : wat zit achter de realiteit ? In de moderne betekenis slaat het op de vraag wat het nut of de impact is van "Physics", of ook hoe we dingen moeten modelleren die (nog) niet tot de "Physics" behoren (bvb. wat gebeurt er in een "zwart gat" ?). In de meer mystieke betekenis scoort godsdienst hoog, in elke andere betekenis laag. Laten we daarom een gemiddelde score geven van 7/10.

Esthetica :
De studie van de schoonheid. Waarom vinden we een bloem mooi, of de architectuur van het Pantheon in Athene, of Da Vinci's Mona Lisa ? Zijn in de esthetische beleving ook "wetten" te destilleren ? Alhoewel godsdienst en geloof ongetwijfeld aanleiding hebben gegeven tot prachtige kunstwerken (kathedralen, schilderijen, beeldhouwwerken, muziek, etc.), kan men niet zeggen dat de godsdienst zèlf handgrepen tot de Esthetica aanbiedt. Het poëtisch karakter van de Heilige Boeken is op zijn hoogst discutabel te noemen. Score : 4/10

Ethica :
De studie van de moraal. Hier hinkt de godsdienst op verschillende benen. Ten eerste hebben verschillende godsdiensten verschillende ethieken. Vergelijk bvb. de Koran met de Bijbel. Als we de christelijke godsdienst nemen, is er ook de onverenigbaarheid tussen en binnen het Oude en het Nieuwe Testament. Het Oude is ontegensprekelijk een ethisch gedrocht. In het Nieuwe kunnen we wel de basis van een moderne ethiek ontwaren. Ten slotte is er nog een groot onderscheid tussen wat in de geschriften staat, wat de religieuze instanties verkondigen, en wat de praktizerenden in de praktijk beleven. Met andere woorden : op moreel gebied is godsdienst op zijn zachtst gezegd een moeras te noemen, en op zijn slechtst een absolute afrader ! Score : 3/10
[Zijnoot : dat de godsdienst slecht scoort op ethisch vlak is niet echt een verrassing. In tegenstelling tot de apologisten die beweren dat de moraal afkomstig is van godsdienst, is het tegenovergestelde waar : ethiek ontstaat van onderuit, door sociale, culture, economische en politieke bewegingen (afschaffing slavernij en doodstraf, gelijkheid man-vrouw en homo-hetero, etc.). Met andere woorden, ethiek is context-gebonden en evolueert met de denkbeelden van de maatschappij, NIET van de godsdienst, die in se niet verandert en veranderbaar is]

Politiek :
Godsdienst heeft nooit losgestaan van politiek. De vraag is in hoeverre de godsdienst de politiek heeft beïnvloed, en in welke mate dit gunstig was. In bijna alle gevallen speelt de godsdienst een disruptieve, anti-emancipatorische en zoniet oorlog-stokende, dan wel oorlog-faciliterende rol, haar marketing-boodschap van "Vrede voor alle mensen van goede wil" ten spijt ! Score : 2/10.

Als we alle scores samentellen, komen we tot een teleurstellende 17/60.

Godsdienst heeft dus GEEN plaats in de filosofie als valabel denkmodel. Probeer het eens bij "kinderlijke verhaaltjes als zoethouder", wellicht scoort het daar beter !

vrijdag 13 november 2015

Islam wil respect. Ik ben bereid die te geven.

Mijn maat zegt mij dat ik een ouwe zak ben, dat ik mijn ogen niet van de vrouwen kan afhouden, dat mijn moeder geneukt heeft met een pastoor om mij te verwekken...

De eerste keer dat mijn maat iets in die trant zei, was ik geschokt. Echt diep geschokt. Maar mijn maat is een idioot, en dus zei ik niets. Nee, eigenlijk niet, ik zei hem dat zijn pietje zo klein was dat hij nooit aan neuken zou toekomen.

Daarmee was het ijs gebroken, en barstten we allebei in lachen uit.

En sindsdien zijn er nog ontelbare "scheldtirades" geweest.

Hebben we daarom geen respect voor elkaar ? Welnee, integendeel zelfs ! Maar het respect vereist ook dat je de ander op zijn fouten mag wijzen, en zelfs ronduit mag beledigen. Mocht ik een politicus zijn, ik zou het een teken van appreciatie, of tenminste erkenning, vinden als cartoonisten mij zouden afbeelden, zelfs in de meest vunzige positie !

De Islam vraagt respect. Van mij kan ze die krijgen. Maar met mijn respect komt ook mijn recht op kritiek. De Islam is inderdaad een wereldgodsdienst, en vele miljoenen moslims leven broederlijk - en hopelijk meer en meer zusterlijk - met mensen van andere gezindten, atheisten incluis. Dat neemt niet weg dat voor mij Allah niet bestaat en dat Mohamed op zijn best een opportunist was die de kansen nam die het leven hem bood, en op zijn slechts een geile machtswellusteling.

Ik weet dat ik daarmee de Islam beledig. Nu is het hun beurt - ZONDER gebruik van Kalashnikovs ! - om mij te beledigen. Dat is wederzijds respect.

(geschreven naar aanleiding van de aanslagen in Parijs heden nacht)

zondag 8 november 2015

7 januari 2016 : Charlie Hebdo - of teken je Mohamed-cartoon - dag !

Een oproep voor iedereen, en vooral de media, om op 7 januari 2016 de aanslag op Charlie Hebdo, en dus op de vrije meningsuiting, en dus op artikel 25 van de Belgische Grondwet, te herdenken. Hoe kan dit beter door op die dag een Mohamed cartoon te publiceren ?
Natuurlijk zal ik die dag ook mijn duit in het zakje doen. En als je om inspiratie verlegen zit, hier is een uitstekende site die al jarenlang Jesus And Mo cartoons tevoorschijn tovert. 't Is een echt mirakel ! :-) 
Ik heb al één blogger kunnen overtuigen om aan dit initiatief mee te doen, maar ik hoop dat er nog velen zullen volgen :

zaterdag 7 november 2015

Interessante links

Dit bericht bevat enkel links die ik interessant en/of grappig vind. Het zal wellicht frequent worden bijgewerkt.
een heerlijke comic met Jesus en Mohammed in de hoofdrollen. Zou verplichte lectuur moeten zijn op elke school, universiteiten met een richting filosofie incluis !
de website van één van de meest vooraanstaande "militante atheïsten".
een YouTube lezing van dr. Richard Carrier. Voor mij een heel verhelderend beeld van wat filosofie eigenlijk is, of zou moeten zijn. Kijk ook naar andere video's van Richard Carrier, bijvoorbeeld die over de fictie van het bestaan van Jesus. Tezelfdertijd grappig, leerrijk als wetenschappelijk stevig onderbouwd !
een blogger die ik heb leren kennen via www.jesusandmo.net.

vrijdag 6 november 2015

Leve de politiek incorrectheid !

In deze blog ben ik van plan echt mijn gedacht te zeggen. En dat betekent dat ik scherpe uitspraken zal doen. Bijvoorbeeld is de Islam voor mij een fascistische ideologie. Zijn daarmee alle moslims fascisten ? Nee, absoluut niet. De overgrote meerderheid zijn mensen zoals u en ik, willen van hun leven iets maken, hun kinderen grootbrengen, wat plezier maken, enz. Maar dat neemt niet weg dat hun godsdienst aan de basis autocratisch, totalitair, mysogeen en intolerant is. Allemaal waarden die ik liever mee de wereld uithelp.

Waar is de tijd dat socialisten openlijk het kruis uit de rechtbanken gingen halen ? Nu schijten ze in hun broek voor de Islam, en verdedigen ze de symbolen van onderdrukking (hoofddoek, bourkini) als een verschijsel dat cultureel relatief geduid en geduld moet worden. My ass !

Zulke uitspraken zijn dus politiek niet correct. Maar het kan me geen ene moer geven, ik predik geen haat of geweld, ik geef geen blijk van racisme, en ik hou me aan elke wet die de Belgische SECULIERE staat mij oplegt. De Sharia kan de pot op !

Mocht u me betrappen op een racistische of andere strafrechterlijk vervolgbare uitspraak, dan mag u me daar gerust op aanspreken, en ik zal die uitspraak indien nodig wijzigen of intrekken. Maar wat ik niet zal doen is de platgetreden links-regressief cultureel-relativistische denkpaadjes volgen. Noch de even platgetreden bruin-aangebakken, demagogische en op-niets-uitdraaiende extreem-rechtse plattitudes.

Mijn weg, hoop ik, is die van de rede, van de logica, van de (zelf-)kritiek, van de universele waarden en rechten van de mens. Het is ver gekomen dat dit als politiek incorrect wordt beschouwd.

Nou dan, leve de politieke incorrectheid !

donderdag 5 november 2015

Een weg uit het religieus extremisme

Het is merkwaardig dat indien er morgen een betoging zou zijn tegen extreem-rechts, niemand daar aanstoot aan zou nemen en wellicht veel bijval zou hebben. Maar mocht de betoging gaan tegen het extreem-religieuze, of extreem-islamisme, dan zouden velen de wenkbrauwen fronsen, en al vlug de term "onverdraagzaamheid" laten vallen.

Nochtans is zo'n betoging, vooral van moslims zelf, broodnodig !

Laten we eens een denk-oefening houden, en het religieus extremisme “for the sake of the argument” gelijkschakelen met fascisme.

Vooraleer u steigert, geef ik meteen toe dat Wikipedia fascisme definieert als een rechts- nationalistisch fenomeen. Dat is historisch niet te weerleggen. Maar laten we van deze twee kenmerken eens abstractie maken, en kijken welke andere eigenschappen bepalend zijn voor deze “sociopathie”.

Algemeen wordt fascisme gekenmerkt door :
  • een totalitair gedachtengoed : de mens is zijn hele leven met de ideologie verbonden, van geboorte tot in het graf (en voor degenen die erin geloven : ook daarna)
  • een autoritair gedachtengoed : aan de ideologie mag niet worden getwijfeld of bekritiseerd, gesanctioneerd door gevangenis of lijfelijke straffen, vaak ook de dood
  • een sterke leider : levend, historisch of fictief. Ook hij is verheven boven alle kritiek. 
  • idolatrie van het verleden en/of het buitenleven : irreële oorden waar alles zuiver is en puur, onbezoedeld door de moderne mens
  • een sterke segregatie : wie erbij hoort is superieur, wie niet automatisch inferieur.

We kunnen deze kenmerken naadloos toepassen op zowel het nazi-Duitsland van Hitler, het fascistisch regime van Mussolini, het Pinochet-regime in Chili, de stalinistische dictatuur, en heden ten dage ook het regime in Noord-Korea.

En het is verbazend hoe gemakkelijk deze kenmerken ook op het hedendaags religieus , en meer bepaald het islamitisch extremisme, kunnen worden toegepast.

Maar deze kenmerken zijn zò vanzelfsprekend en in het oog springend, dat zij de enige zijn waartegen mensen als Geert Wilders, Filip De Winter, Jean Marie Le Pen en consoorten reageren. Dat is niet alleen onvoldoende, het is ook nutteloos en zelfs contra-productief. Hoe harder je tegen een extremist (nazist, communist, jihadist) schreeuwt dat hij een nazist, communist, jihadist... is, ten eerste hoe meer je hem confirmeert in zijn ideologie, en ten tweede hoe meer van zijn medestanders je geschreeuw horen en zich ook fascistischer gaan gedragen.. Vergeet niet : fascisten voelen zich superieur, en wie is dat niet graag ?

Maar het is zoals gezegd ook onvoldoende. En wel om de reden van een ander kenmerk van het fascisme, dat bijna nooit ter sprake komt... omdat het zo gewoontjes is.

Dat bestaat erin dat elke fascistische variant stoelt op 2 sociologische pijlers. De eerste is de groep van de harde kern, de "believers", de "die-hards". Dat zijn de mensen die de ideologie uitdragen en in werkelijkheid omzetten, vaak gekoppeld met geweld. In onze huidige tijd zijn dat niet alleen de "jihadisten", maar ook de ronselaars en nogal wat imams.

Maar de tweede pijler is even belangrijk, en dat is de groep van de zwijgende meerderheid. Bijna geen enkel fascistisch regime heeft zich kunnen vestigen of ontwikkelen zonder deze pilaar. Het is algemeen gekend dat Hitler's NSDAP partij democratisch is verkozen, dat de bolsjewieken letterlijk betekent "de meerderheid", dat Pinochet's staatsgreep onmiddellijk werd goedgekeurd door de christen-democraten in binnen- en buitenland...

Waarom blijft die meerderheid zwijgend ? Wellicht zijn hierover al heel wat doctoraten geschreven (en zullen er wellicht nog vele volgen), maar om de meest voor de hand liggende op te sommen :
  • we zijn lid van de in-crowd, dus we zijn superieur
  • wij zijn niet het voorwerp van het geweld, want we volgen - al is het pro forma - de ideologie
  • de ideologie en de leider geven ons een gevoel van veiligheid en geborgenheid dat we graag inruilen voor kritiek en spot
  • we handhaven graag het status quo

Deze motieven en gedragingen zijn in wezen onschuldig, of op zijn minst ongewelddadig. Maar ze zijn de onmisbare voedingsbodem, de warme broeikas, de zuurstoftent waarin de fascistische variant kan gedijen en tot volle ontwikkeling komen.

Als we dus het islamitisch extremisme willen bestrijden, dienen we eerst en vooral onze aandacht te richten op de overgrote meerderheid van geweldloze, maar meegaande moslims. Niet door tegen hen te schreeuwen dat ze verkeerd zijn, dat werkt zoals gezegd enkel contra-productief. Maar door hen de instrumenten in handen te geven waarmee ze met open en kritische geest hun eigen ideologie onder de loupe kunnen nemen. Moslims hoeven daarom van hun godsdienst geen afstand te doen. Een beetje nationalisme kan geen kwaad, een beetje socialisme ook niet, een beetje religie ook niet.... Maar laat het niet tot extreme proporties uitgroeien, of er vallen vele vele slachtoffers.

De instrumenten die we kunnen aanreiken zijn :
  • het bekend maken en promoten van wetenschappelijke historisch-kritische studies van de Koran (sommige daarvan zijn eeuwen geleden geschreven door moslims zelf)
  • het bekend maken van publicaties, sites van organisaties van ex-moslims, of kritische moslims (bvb. http://www.exmoslim.org/)
  • het stoppen van elke godsdienstles op een door de staat gesubsidieerde school.
  • volledige stop op bouwen van bijkomende moskeeën.
  • het volledig negeren in de media van figuren als Fouad Belkacem en Younes Delefortrie. De media moeten beginnen beseffen dat zij net als voor andere extremistische groeperingen, ook een "cordon médiatique" moeten handhaven tegenover het religieus fascisme.
  • we moeten ophouden met "jihad" en "jihadisten" te zeggen of schrijven. In plaats daarvan moeten we de juiste termen gebruiken : "islamitisch extremisme" en "islamitische extremisten".
  • goedbedoelend maar onwetend links dat ondanks alles religieus extremisme blijft steunen (cfr. bourkini-debat), mag niet meer "progressief" worden genoemd. De juiste term is "regressief" links . En ze moeten daarmee ophouden !

Er zijn wellicht nog tal van initiatieven die door de overheid genomen, of grassroots initiatieven die door hen gesteund kunnen worden om de verdorven geslotenheid van het religieus extremisme open te breken en zuurstof te geven aan moslims die hun godsdienst in alle vrijheid, maar in volle respect voor hun medemens en de universele waarden en rechten willen beleven.

Belangrijk is dat aan deze uitdaging onmiddellijk wordt gevolg wordt gegeven. Nu niets meer doen is culturele zelfmoord.

En misschien komen we dan volgend jaar tòch samen voor een eerste anti-islam-extremistische betoging, gedragen door een grote meerderheid van moslims ?


PS. Voor wie een voorproefje wil van religieus fascisme in een westers land, bekijk dit filmpje. De spreker is Pamela Geller, die door de islam-extremisten en de regressief-linkse achterban als controversieel wordt bestempeld. Het geeft een goed beeld hoe het nazisme in zijn beginjaren moet hebben gevoeld voor outsiders.