vrijdag 13 november 2015

Islam wil respect. Ik ben bereid die te geven.

Mijn maat zegt mij dat ik een ouwe zak ben, dat ik mijn ogen niet van de vrouwen kan afhouden, dat mijn moeder geneukt heeft met een pastoor om mij te verwekken...

De eerste keer dat mijn maat iets in die trant zei, was ik geschokt. Echt diep geschokt. Maar mijn maat is een idioot, en dus zei ik niets. Nee, eigenlijk niet, ik zei hem dat zijn pietje zo klein was dat hij nooit aan neuken zou toekomen.

Daarmee was het ijs gebroken, en barstten we allebei in lachen uit.

En sindsdien zijn er nog ontelbare "scheldtirades" geweest.

Hebben we daarom geen respect voor elkaar ? Welnee, integendeel zelfs ! Maar het respect vereist ook dat je de ander op zijn fouten mag wijzen, en zelfs ronduit mag beledigen. Mocht ik een politicus zijn, ik zou het een teken van appreciatie, of tenminste erkenning, vinden als cartoonisten mij zouden afbeelden, zelfs in de meest vunzige positie !

De Islam vraagt respect. Van mij kan ze die krijgen. Maar met mijn respect komt ook mijn recht op kritiek. De Islam is inderdaad een wereldgodsdienst, en vele miljoenen moslims leven broederlijk - en hopelijk meer en meer zusterlijk - met mensen van andere gezindten, atheisten incluis. Dat neemt niet weg dat voor mij Allah niet bestaat en dat Mohamed op zijn best een opportunist was die de kansen nam die het leven hem bood, en op zijn slechts een geile machtswellusteling.

Ik weet dat ik daarmee de Islam beledig. Nu is het hun beurt - ZONDER gebruik van Kalashnikovs ! - om mij te beledigen. Dat is wederzijds respect.

(geschreven naar aanleiding van de aanslagen in Parijs heden nacht)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen